تامرگ
بی شکل تر از باد شدم تا نهراسی
وقتی که من واقعی ام را بشناسی
پیداست که در حوصله ی جسم،نگنجد
این وسعت پر دغدغه این روح حماسی
ها....... عاشق روییدن و تکثیر شدن ها!
در پیله ی پیراهنی خود نپلاسی
عریان شو وُ،انکار کن این جسم شدن را
تو جانی و جان را که نپوشند لباسی
تا مرگ رسیدیم و به سویی نرسیدیم
ما را به کجا می برد این پرت حواسی؟
کتاب چتر برای چه؟خیال که خیس نمی شود/محمد علی بهمنی
+ نوشته شده در بیستم بهمن ۱۳۸۶ ساعت 11:51 توسط ساقی
|
سلام