هر آنكه جانب اهل خدا نگه دارد    

  خداش در همه حال از بلا نگه دارد

حديث دوست مگويم مگر به حضرت دوست 

  كه آشنا سخن آشنا نگه دارد

دلا معاش چنان كن كه گر بلغزد پاي

 فرشته ات به دو دست دعا نگه دارد

گرت هواست كه معشوق نگسلد پيمان

 نگاهدار سر رشته تا نگه دارد

صبا بر آن سر زلف اگر دل مرا بيني

 ز روي لطف بگويش كه جا نگه دارد

چو گفتمش كه دلم نگاهدار چه گفت؟

ز دست بنده چه خيزد خدا نگه دارد