الهي اگر كاسني تلخ است از بوستان است

واگرعبدا...مجرم از دوستان است

 

من وتو

ديريست

تاخويش را پژمرده ايم

به هنگامي كه ماندن

طلوع افسردگي ست

هجرتي بايد

كه ماندن

خاك را فرسوده مي كند!

 

 

چه سرگردان است اين عشق
كه بايد نشاني اش را
از كوچه هاي بن بست گرفت
چه حديثي است عشق
كه نمي پوسد و افسرده نيست
حتي آن هنگام
كه از آسمان به خانه آوار
شود