هماي اوج سعادت بدام ما افتد

                    اگر ترا گذري برمقام ما افتد

حباب وار براندازم ازنشاط كلاه

                   اگر زروي تو عكسي بجام ما افتد

شبي كه ماه مراد ازافق شود طالع

                   بود كه پرتو نوري ببام ما افتد

ببارگاه تو چون باد را نباشد بار

                     كي اتفاق مجال سلام ما افتد

چو جان فداي لبش شد خيال مي بستم

                   كه قطره اي ززلالش يكام ما افتد

خيال زلف تو گفتا كه جان وسيله مساز

                    كزين شكار فراوان بدام ما افتد

بنا اميدي ازين در مرو بزن فالي

                    بود كه قرعه دولت بنام ما افتد

زخاك كوي تو هر گه كه دم زند حافظ

                     نسيم گلشن جان درمشام ما افتد